و مادرى از فرزندان هاشم متولد شدند ، و او اين افتخار را علاوه بر پرورش يافتن در دامان پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و كسب ادب نمودن از وى به دست آورد . حضرت على عليه السّلام نخستين فرد از اهل بيت و اصحاب بود كه به خداى عز و جل و به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ايمان آورد ، و اولين نفر از مردان بود كه نداى دعوت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را اجابت نمود ، و پيوسته به يارى دين و جهاد با مشركان و يارى ايمان و نابودى بدعتگران و طغيانگران و نشر معارف سنّت و قرآن و حكم به عدل و امر به احسان مىپرداخت . همراهى او با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم پس از بعثت بيست و سه سال بوده كه سيزده سال آن در مكه پيش از هجرت بود كه در اين دوران در همهء رنج‌ها و سختىها با پيامبر شريك بوده و بيشتر بار را بر دوش مىكشيد ؛ ده سال ديگر پس از هجرت در مدينه به جنگ با مشركان پرداخت و آنان را از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم دور مىساخت و پيشاپيش او با كافران نبرد مىكرد و با جان خويش او را از شرّ دشمنان دينش پاسدارى مىنمود ، تا اينكه خداوند او را به سوى خويش خوانده و در بهشت برين نزد علّيّين مسكن داد ؛ در آن هنگام حضرت امير مؤمنان عليه السّلام سى و سه سال سن داشت . مردم در همان روز رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در امامت امير مؤمنان عليه السّلام اختلاف پيدا كردند : شيعيان او كه بنى هاشم و سلمان و عمّار و ابو ذر و مقداد و خزيمة بن ثابت ذوالشهادتين و ابو ايّوب انصارى و جابر بن عبد اللّه انصارى و ابوسعيد خدرى و امثال اينان از بزرگان مهاجر و انصار بودند ، مىگفتند : حضرت على عليه السّلام جانشين پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم است و پيشواى مؤمنان مىباشد ، به خاطر برترى و ويژگىهايى كه نسبت به بقيهء مردم دارد از قبيل بزرگوارى ، انديشمندى ، وارستگى ، پيشى گرفتن در گرويدن به اسلام ، برترى در آگاهى نسبت به احكام بر سايرين ، جلودار ميدان جهاد بودن ، درخشش شديد در تقوا و پارسايى و نيكى ، مخصوص شدن به قربى از سوى پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - كه احدى را شريك او در اين ويژگى نساخت - . همچنين به خاطر نصّ خداوند تبارك و تعالى در قرآن كريم بر ولايت او ، آنجا كه مىفرمايد : إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ